رسول خداى از دنيا بيرون نشد تا زنان بر وى حلال « 1 » نكردند گفتند : و حكم آيت منسوخ است و تلاوت بر جاى خود . ابو هريره گفت : در جاهليّت عادت بودى كه مبادلهء زنان كردندى يكى زن خود پيش ديگرى فرستادى تا وى نيز زن خود پيش وى فرستد ، خداى تعالى به اين آيت از اين نهى كرد يك روز عيينة بن الحصن « 2 » در حجرهء رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم آمد بىدستورى و عايشه پيش رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بود گفت : چرا دستورى نخواستى گفت : يا رسول اللّه من هرگز بر هيچ مرد از قبيلهء مضر دستورى نخواستم آنگه گفت : اين سرخك « 3 » كيست كه پيش تو نشسته است ؟ - رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم گفت : عايشه است ، عيينه گفت : أ فلا أنزل لك عن احسن الخلق « 4 » خواهى كه من بر تو از نيكوترين خلقى فرود آيم ؟ - رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم گفت : خداى تعالى اين معنى حرام كرده است ، چون بيرون شد عايشه گفت : اين كيست ؟ - رسول گفت : هذا احمق مطاع و أنّه لسيّد قومه كما ترين ، او احمقى است كه فرمان او برند و او مهتر قوم خويش است با اين حماقت كه ميبينى [ وَ كانَ اللَّهُ ] و خداى تعالى بر همه چيزى حافظ و نگاهبان است . [ سوره الأحزاب ( 33 ) : آيه 53 ] يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلاَّ أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ إِلى طَعامٍ غَيْرَ ناظِرِينَ إِناهُ وَ لكِنْ إِذا دُعِيتُمْ فَادْخُلُوا فَإِذا طَعِمْتُمْ فَانْتَشِرُوا وَ لا مُسْتَأْنِسِينَ لِحَدِيثٍ إِنَّ ذلِكُمْ كانَ يُؤْذِي النَّبِيَّ فَيَسْتَحْيِي مِنْكُمْ وَ اللَّهُ لا يَسْتَحْيِي مِنَ الْحَقِّ وَ إِذا سَأَلْتُمُوهُنَّ مَتاعاً فَسْئَلُوهُنَّ مِنْ وَراءِ حِجابٍ ذلِكُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِكُمْ وَ قُلُوبِهِنَّ وَ ما كانَ لَكُمْ أَنْ تُؤْذُوا رَسُولَ اللَّهِ وَ لا أَنْ تَنْكِحُوا أَزْواجَهُ مِنْ بَعْدِهِ أَبَداً إِنَّ ذلِكُمْ كانَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيماً ( 53 )

--> ( 1 ) در نسخ اين تفسير . « حرام » و آن درست نيست و در تفسير ابو الفتوح چنين است : « رسول خداى از دنيا نرفت تا زنان را بر او حلال نكردند ، و اين مذهب بيشتر فقهاست و در اخبار ما آمده ، و گفتند : حكم آيت منسوخ است و تلاوت بر جاى خود » . ( 2 ) مراد عيينة بن حصن بن حذيفهء فزارى است كه ترجمه‌اش در اسد الغابه ( ج 4 ، ص 167 ) آمده . ( 3 ) اشاره بلقب « حميراء » است كه عايشه ملقب به آن بوده . ( 4 ) عبارت « افلا أنزل لك عن احسن الخلق » كنايه از مبادلهء زن با زن است كه در جاهليت معمول بوده و تفصيل آن در ذيل ص 31 ياد مىشود ان شاء اللّه تعالى .